چمران از آن دسته نسل علويان معاصر ماست كه بر گونه تاريخ معاصر ما بوسه­اي زد و چونان مقتدايش عباس «آب را در حسرت لبها گذاشت»؛ چمران از اين نسل بود و در عصر تباه و سياه ما، ولي، نه مثل ما زيست و آرام آرام از پيش ما رميد و در بهشت لقاي الهي آرميد. به راستي حيف است به آرزوهاي كودكي خود خيانت كنيم و نظري هم به او نياندازيم و بميريم؛ حيف است!!

شريعتي در ذهن من بزرگ و اسطوره متولد شد و هنوز هم این بزرگی مرا رها نكرده است؛ حدود 20 سال است با شريعتي زيسته­ام و امروز بخشي جدايي ناپذير از زندگي من شده است...

من هنوز به شريعتي مي­انديشم و دنيا را از زاويه «آري اين چنين بود برادر...» او مي­بينم و تحليل مي­كنم اگرچه آنها كه با شريعتي چايي و ناهار خورده­اند ديگر دنيا را آنگونه نبينند؛ بله دوست عزيز! «آري اين چنين شد برادر...»

از شما باز هم خواهم آموخت