سفر به تاریخ

سفر به عتبات سفر به تاريخ است .

اين سفر رسيدن به اين مرحله است كه تاريخ را در يك آن، در مقابل خود ببيني؛ شبيه اين احساس را سالها پيش در زمان سفر به مناطق جنگي حس كرده بودم. اما اين كجا وآن كجا؟

امروز روز چهارم حركت از تهران و روز دوم  استقرار در شهر نجف و نیز شب وداع و خداحافظي از امام علي(ع) است؛ در حاليكه دقیقاً روبروي ضريح مطهر در «ايوان طلا»ي نجف نشسته­ام و هنوز قلبم مالامال از توشه بی­پایان اين استقرار دو روزه است.

حضور در حرم امام، انسان را به صدر اسلام مي برد؛ حضور در مسجد كوفه يادآور تاريخ قديم بشر از هبوط آدم و زجرهاي نوح و عبادت­هاي ابراهيم و ساير پيامبران، اوصيا، اوليا و امامان است و مسجد سهله كه اگرچه در باطن خود تاريخ انبيا را در سينه دارد از فرجام هستي و پايان كار و ظهور براي ما مي­گويد.

يكي از خصوصيات عجيب شيعيان توانايي عجيب آنها در حفظ ذخائر تاريخي خود است . امروز در مسجد كوفه كنار محراب مسجد، گويا براي همه زائران، لحظه ضربت خوردن امام علي مجسم شده باشد، چنان حس عجيبي حاكم شد كه گفتم الان تعدادي  از اين همراهان با رويت قطرات خون فرق علي بر محراب كوفه –که از فراز قرون برای آنها مجسم گردیده بود-  از شدت غصه غش مي­كنند.

موقعي كه در كنار مقام آدم در مسجد کوفه نشسته­اي - در مكاني كه توبه آدم در آنجا پذيرفته شده است- با تمام وجود احساس مي­كني كه با كلماتي كه خداوند به آدم براي توبه تلقين كرد و كمي تضرع صادقانه، توبه انسان پذيرفته مي­شود و اين چنين است كه اشك انسان ناخودآگاه جاري مي شود تا شايد اين وقت بی­همتا را برای توبه از دست ندهد.

موقعي كه در وسط مسجد كوفه به جايي مي­رسي كه كشتي نوح با جاري شدن سيل از زمين كنده شده و بر روي آب شناور گشته است، تمام قدرت­هاي مادي دنيا پيش چشمانت خرد و حقير مي­شود؛ چه بار ديگر عذاب نوح نازل شود و چه نشود. براي تو كه در حال مشاهده تاريخ هستي فرقي ندارد؛ تجلي قدرت خدا حتي براي يك بار براي اثبات آن كافي است.

هنگاميكه از كنار قبرستان وادي­السلام و جايگاه پيامبران و صالحان عبور مي­كني و هنگام تشرف به منزل امام علي به گونه­اي ديگر اين حس براي تو زنده مي­شود. وقتي به مكاني مي­رسي كه علي را -با همه عظمتي كه براي ما قابل تصور نيست- در آن نقطه كفن كرده­اند و غسل داده­اند، دنيا در مقابل چشمانت كوچك مي­شود. وقتي در اتاقي -كه نقل است محل كفن كردن مولا بوده و به  سختي جاي نمازگزاردن 4 نفر را دارد – دو ركعت نماز مي­خواني به اين مي­انديشي كه چقدر فاصله زمين و آسمان در اينجا نزديك است و شايد از همين روست كه اين سرزمين ظرفيت پذيرش شهادت­هاي بزرگ را دارد.

یا علي!! دو روز است مهمان تو هستيم و چقدر از ملاطفت تو لذت برديم شكرگذار خدائي هستيم كه تو را بر ما ولي كرد و شكرگذار توئيم كه به قهر و مهر خود قدم به قدم در كام ما شيريني ولايت خود راچكاندي. آقاجان ممنون توئيم ما را به عنوان محب خطاكار خود بپذير.

اذان مغرب

يكشنبه 19 آبان 1387

ايوان طلاي نجف